ျမစ္​ ၇၃- လြင္​​ေနာင္​​ေနာင္​

" ျမစ္ ၇၃ "

____________

၁၉၄၃ မွာျမစ္ဖ်ားခံျပီး
၁၉၅၈ မွာစတင္စီးဆင္းတယ္။

ျမစ္ေကြ႕မွာအသက္က
တစ္ႏွစ္ျပီးတစ္ႏွစ္ကမ္းပါးပဲ့တယ္
ျမစ္ေကြ႕ေၾကာင့္ကဗ်ာေတြ
တစ္ပုဒ္ျပီးတစ္ပုဒ္ေျမနုထြန္းတယ္။

ဒီေန႔အထိ
ျမစ္ရဲ႕သေဘာအရ
ဆက္လက္စီးဆင္းေနဆဲပဲ။         ။

လြင္ေနာင္ေနာင္

''June 1 2016 မွာ (၇၃)ႏွစ္ျပည့္တဲ့
ဆရာေမာင္နီမြန္ေမြးေန႔သို႔့္''
္

ရန္​သူ - လင္​းရီ​ေဝ

ရ န္​ သူ 

__________________

စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္ပါရေအာင္
ကိုယ္သြားတိုင္းေရာ စိတ္ပါလို႔လား။

မင္းဟာ ရန္သူ
ပန္ကာေရွ႕ ေဆးလိပ္ေသာက္ရင္း
မ်က္လုံးထဲ ျပာဝင္သလို
ေမွာင္ၿပီဆိုတာနဲ႔ ႃခံဳခိုခ်င္ေတာ့တာပဲ။

အလင္းမွာက် လက္သည္းဝွက္ထားတ့ဲ ေၾကာင္လို
ငါ့ကို ၾကည့္မရတာနဲ႔
မင္းကို မၾကည့္ရေတာ့ဘူးလား
မင္းကို ၾကည့္မရတာနဲ႔
ငါ့ကို မၾကည့္ခ်င္ေတာ့ဘူးမလား
ငါ့ကို မၾကည့္ခ်င္ေတာ့တာနဲ႔  မင္းကိုၾကည့္မရဘူး။

ေအး အ့ဲဒီလိုပဲ လုံးလည္ ခ်ာလည္
ဟုတ္တယ္ ခ်ာလည္​ပတ္ရမ္းေနတာ
မင္းနဲ႔ငါ
ငါနဲ႔မင္း
ဘတစ္ျပန္ က်ားတစ္ျပန္
ငါခ်ည္းခံရေတာ့ ဒီကဗ်ာ ငါေရးတယ္။

မင္းဖတ္မိရင္ ရယ္မွာပဲ
သိသိႀကီးနဲ႔
မသိသလို
မင္းကို စိတ္မကုန္နိုင္ေသးတဲ့
ငါ့ကိုယ္ငါ စိတ္ကုန္လွၿပီ ။    ။

လင္းရီေဝ

​ေသပန္​းပြင္​့​ေနတဲ့ ကဗ်ာ - တမ်ိဳးနီ

ေသပန္းပြင့္ေနတဲ့ကဗ်ာ

။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

မေသခင္ပုပ္ေနတဲ့ ေကာင္ေတြထက္စာရင္
ေသပန္းပြင့္ေနတဲ့ကဗ်ာက လွတယ္။
ေပါ့ေပါ့ပါးပါးပဲ ကိုယ္ေဖာ့ထားတယ္
အကုသုိလ္ကို အခ်ဥ္သိပ္ ေခါင္းထဲထည့္ထားတဲ့
ဦးေႏွာက္ေတြ
အေရာင္ျပ လွပေနလို႔
ငါတို႔ ေသပန္းပြင့္ေနရတာ ေကာင္းတယ္။      ။

တမ်ိဳးနီ

အိ မ္​ - သားထက္​​ေဆြ

အိမ္

ေဆာက္ခဲ့ၾကပါတယ္
အိမ္   ဆိုျပီးေတာ့ ။

ဆင္းတုေတာ္ပူေဇာ္တယ္
ဘုရားခန္းမပါဘူး ။

ဧည့္ခံစာရိတ္ေတြ သံုးတယ္
ဧည့္ခန္း မပါဘူး ။

မီးဖိုေခ်ာင္သံုး ပစၥည္းေတြဝယ္တယ္
မီးဖိုေခ်ာင္သံုး ေတြမဝယ္ဘူး
ထမင္းစားအသံုးအေဆာင္ေတြ ေနရာ မခ်ဘူး ။

အိပ္ရာ ခမ္းနား စာရင္းတင္တယ္
အိပ္ခန္း မေတြ႕ ရဘူး ။

ဆုိင္ရာ ဆိုင္ရာ စာရင္းေတြရွိတယ္
စာၾကည့္ခန္း  စတိုခန္း ေရအိမ္ ေရခ်ိဳးခန္း
မပါဘူး
ဘာ  မွ  မ ပါ  ဘူး  ။

ၾကည့္လိုက္ေတာ့
ျမင္ေန ရတယ္ ။

ျခံစည္းရိုး မပါဘူး ။

ေဆာက္ခဲ႔ ၾကပါတယ္
အိမ္   ႕ ႕ ႕ ႕
ဆိုျပီးေတာ့  ။       ။

သားထက္ေဆြ

စြန္​ - အ နီ

စြန္

_________

အေၾကာင္းျပခ်က္မ႐ွိဘူး။
စြန္ကေလးတစ္ေကာင္ဟာ
စြန္ကေလးတစ္ေကာင္ျဖစ္ေၾကာင္းျပသဖို႔
ဟိုးအေဝးႀကီးကိုပ်ံသန္းျပရတယ္။
ႀကိဳးစကိုလႊတ္ခ်ျပရတယ္။
သစ္ပင္ခြၽန္ခြၽန္
 ေခါင္းမိုးခြၽန္ခြၽန္ေတြေပၚျဖတ္သန္းျပရတယ္။
မ်က္ႏွာဟာစုတ္ျပတ္သတ္။

ေျပာေပါ့
သိပ္ဘဝင္ျမင့္တာပဲလို႔။
ေျပာေပါ့
သိပ္တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တာပဲလို႔။
ေျပာေပါ့
သိပ္လ်စ္လ်ဴ႐ႈႏိုင္တာပဲလို႔။
ေျပာေပါ့
ေျပာခ်င္တာေျပာေပါ့။

သတင္းပတ္ေတြၾကည္လင္လာတဲ့အခါ
စြန္လႊတ္သူဟာ
ေအးေဆးစြာေဆးလိပ္ထိုင္ဖြာ။
စြန္ကေလးကေတာ့ဘယ္ဆီမွာ။ ။

အနီ

ဖရိုဖရဲျပဳတ္က်ေနေသာ ရက္မ်ား တဖြဲဖြဲ - သိဂၤါလိႈင္​

ဖရိုဖရဲျပဳတ္က်ေနေသာ ရက္မ်ား တဖြဲဖြဲ

___________________________

တံခါးေခါက္သံ မၾကားရဘူး ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဧည့္ခန္းမွာ အေဖာ္ေပါင္းေတြနဲ႕ ညအိပ္ ညေန ေပ်ာ္ရႊင္စြာေနမယ့္ ပံုပဲ ဒုကၡက ျပံဳးျပံဳးၾကီး ၾကည့္ေနတယ္။  အရိပ္တစ္ခုလို ရြာခ် ကိုယ္သြားရာ အပ္က်မတ္က် လိုက္လို႕ သူျပံဳးေလ ကိုယ္မဲ႔ရေလနဲ႕ သူနဲ႕ ကိုယ္ၾကား ပံုရိပ္စစ္ ျဖစ္ထြန္းတယ္။  ေစတနာနဲ႕ အသားဓါတ္ရေအာင္  ခုန္ခ်အသက္ေပးသြားတဲ႕ လၻက္ရည္ခြက္ထဲက ယင္ေကာင္တစ္ေကာင္ရဲ႕ ေစတနာမ်ိဳးနဲ႕ သူေပ်ာ္ေနသမွ် ေအးခ်မ္းျခင္းမဲ႔လို႔ အပူေတြနဲ႕ ေပ်ာ္က်ေနရတဲ႕ ခ်ိဳခ်ဥ္တစ္လံုးေပါ့။  အသားလဲ မလိုပါဘူး အရိုးလဲ မေတာင္းပါဘူး။  ကိုယ္စိုက္လို႔ ကိုယ္ရိတ္သိမ္းရတယ္ဆိုတာေျပာတယ္ အခုေတာ့ အေလ့က်လာေပါက္ေနတဲ့ အိမ္ေဘးက ဗာဒံပင္ကို ဓါတ္ၾကိဳးနဲ႕ မလြတ္တိုင္း  ကိုယ္က တက္တက္ခုတ္ေပးေနရတယ္။

သိဂၤါ လိႈင္

သင္​ခန္​းစာ - လြင္​​ေနာင္​​ေနာင္​

📝 သင္ခန္းစာ 📝

_______________________

ၾကိမ္လုံးေၾကာက္လို႔ ငါငယ္ငယ္က စာရခဲ့
ၾကိမ္လုံးေၾကာက္ျပီး ငါငယ္ငယ္က စာေမ့ခဲ့
ငါတို႔ေခတ္မွာ ၾကိမ္လုံးဟာ ခ်စ္ေၾကာက္ရိုေသစရာျဖစ္ခဲ့
ဘဝရဲ႕စာသင္ခန္းေတြကတဆင့္
ဘဝရဲ႕လမ္းမေတြေပၚငါေရာက္ခဲ့ေတာ့
ငါ့ေရွ႕မွာ ေလာကဓံၾကိမ္လုံးေတြအခန္႔သား
ငါေၾကာက္လန္႔
ငါရုန္းကန္
ငါမျပန္ခ်င္ေသာႏွစ္မ်ားဆီမွာ
ငါစာေမ့ခဲ့ေသာ
ငါစာရခဲ့ေသာ
ငါမလိုခ်င္ခဲ့ေသာ
ၾကိမ္လုံးမ်ား … ။          ။

လြင္ေနာင္ေနာင္